Per auto en te voet (1919): Wandeling 17

Wandeling No. 17.



PER AUTO.
De auto rijdt, op den grintweg Oldenzaal-Enschedé, tot den ingang van het landgoed Het Bouwhuis, ongeveer 1. K.M. voorbij Lonneker (kenbaar aan een ijzeren hek) en rijdt daarna door Enschedé den weg op naar Hengelo (zie in de tabel Wegbeschrijving) en wacht 100 M. vóór de spoorwegviaduct bij die plaats.

WANDELING. Kaart No. 11. - 12 K.M.
Men volgt door het ijzeren hek langs de oprijlaan naar Het Bouwhuis de aanduidingen der blauwe driehoeken, in de richting Hengelo, die door het mooie om dit landhuis gelegen park en door een mooie laan naar den overgang bij het Café Buitenlust aan den spoorweg Oldenzaal-Enschedé voeren. Daar gaan we rechts, om spoedig voorbij eenige kleinere huizen weer in met hoog hout begroeide lanen te komen, waar het eikenhout de overhand krijgt. Na linksaf door een laantje en langs Café Sprakel te zijn gegaan, wandelen we rechts Het Overmaat op. Ook hier fraaie, met eiken beplante lanen, afwisselend langs bosch en bouwland, waar enkele donkere laantjes u verlokken om den weg te verlaten: zij voeren u echter toch weer op den weg terug. Voorbij de boerderij, die rechts blijft liggen, gaan we aan het einde van een smaller wegje linksaf en staan daar op een vijfsprong, waar eenige boerderijen met groote hoenderfokkerijen gelegen zijn. We volgen nu den weg naar 't Espelo, dat we door den hoofdingang betreden, langs een prachtige laan, die ons spoedig tegenover het schilderachtig gelegen, breede landhuis voert. Het van slechts één verdieping voorziene gebouw heeft het uiterlijk van een heerenhuis uit de 17e eeuw; de plannen, die er bij den eigenaar, den heer H. Cromhoff, te Enschedé, bestaan, om een modern landhuis te bouwen, zullen misschien wel schaden aan de intimiteit van deze plek.
Onder het zware geboomte wandelen we verder door het bosch van 't Espelo, door mooie eiken- en sparrenlanen, die het nog vrij ongerepte, stille bosch doorkruisen. Aan het einde van het bosch om een boerderij heen gaande, komen we nu in de terreinen van den heer L. van Heek, te Enschedé; vele paden doorkruisen dit grootendeels nieuw ontgonnen terrein, waar rechts een jachttoren boven het jonge hout verrijst, om het omgelegen terrein te kunnen overzien en zoo tegen brand en strooperij te kunnen waken. Zorg hier vooral voorzichtig te zijn met lucifers of brandend rookmateriaal ; in droge tijden is het in die naaldbosschen erg brandbaar, vooral door de op den grond liggende verdorde naalden. De streek, waar we nu wandelen, is van uiterlijk veranderd, heide en dennen hebben het eikenhout van vroeger vervangen. Zijn we de groote boerderij Het Leutink, het buiten Drienerwolde en de boerderij Hegemans voorbij, en den Marshoek doorgewandeld, dan naderen we de buurtschap Dreine. Bij de brug over het beekje op den driesprong nemen we even een kijkje over de heide en volgen dan den mooien boschweg, die langs het Bruggeluuks van den heer H. Hulshoff Pol voert; dan volgt het eigenlijke Driene. Weer verandert het landschap, dat nu golvend bouwland en in 't zware eikenhout verborgen boerderijen vertoont: hoewel echter reeds veel van het zware hout is verdwenen, liggen vele boerderijen toch nog schilderachtig tusschen het geboomte. Hier en daar ontmoet men aardige kijkjes over den esch van Driene en Anninkshoek. De wandeling is nu bijna ten einde; door het park het Grundel van den heer C.T. Stork en over de Drienerbeek, hier Sikbeek geheeten, komen we op den straatweg even voor de viaduct uit.

Per auto en te voet (1919): Wandeling 18

Wandeling No. 18.



PER AUTO.
De auto stopt op den weg Hengelo-Delden tusschen M.P. 47 en 46 even voor de rechts van den weg gelegen school en rijdt daarna door tot Hotel Carelshaven.

WANDELING. Kaart No. 11. - 5.5 K.M.
We wandelen den weg in, die even vóór de school rechts afslaat en achter dit gebouw langs loopt, en volgen dezen breeden grasweg tot op den tweeden driesprong, waar in de weide, rechts van den weg, een oude, breedgetakte eik staat. We gaan hier rechtsaf, komen langs een met hooge eiken begroeide plek, waar hier en daar tusschen de stammen hulst groeit en voorbij een boerderij, die met de schuur naar den weg staat gekeerd; even verder, bij een driesprong, buigt de eikenlaan, die wij volgen, linksaf. Volgt men op den driesprong het naar rechts voerende laantje, dat tusschen laag hout en een wal van knotwilgen door¬loopt, naar een met zwaar hout omgeven boerderij, dan heeft men daar over den esch een aardig gezicht op Hengelo.
Doorwandelende van den zooeven genoemden driesprong langs den naar links ombuigenden weg, komt men langs een aardig begroeid wegje, waaraan ter rechterzijde enkele huizen zijn gelegen, en dat zich verder door een stukje veen en heide slingert, op een door zware dennen en eiken overschaduwden weg. Dezen linksaf volgende langs de boerderij Wienks, die onder Twickel behoort, komen we op een viersprong, waar we rechts afslaan, en over de Woolderbeek door jong bosch de Twickelsche bosschen naderen. In de verte komt het roode dak eener boerderij scherp uit tegen het donkere groen, terwijl heel in de verte Delden's toren zichtbaar wordt. Daar komt een vijfsprong; wij gaan den weg rechtuit, die naar rechts draait, en gaan enkele schreden verder den weg in, die links door een hek naar het kasteel Twickel leidt. De weg, dien we nu volgen, is een mooie breede laan met hooge dennen, waar links en rechts zich prachtige boschpartijen ver¬toonen; weldra komt links een heg langs een boomgaard en rechts een huis, waarachter de timmerwinkel van Twickel is gelegen. Nu houden de hooge dennen, ware woudreuzen, op en begint het beuken- en eikenbosch de overhand te krijgen. Spoedig zien we links een huisje met koepelvoorsprong en een hoog dak, grootendeels met klimop begroeid, de woning van den jager¬meester; daartegenover, aan de schuur, kunt ge wel eens enkele roofvogels zien hangen, die in de Twickelsche bosschen ge¬schoten zijn.



Iets verder gaan we de brug, met een mooi kijkje op de beek, over en hebben dan spoedig het einde der laan be¬reikt, waar men aan de overzijde der met prachtige boom¬groepen omgeven weide het kasteel ziet liggen. Even vóór het einde van het bosch slaan we links een pad in; dit pad voert door een mooi gedeelte van het bosch, waar aan alle zijden de hooge eiken, beuken en sparren de lucht inrijzen, enkele met klimop begroeid, het lage, lichtgroene onderhout in de ruimte tusschen de stammen. hier en daar door rhododendrons afge¬wisseld. Onze weg voert over een beek, die onder het pad door vloeit, en loopt dan verder geheel door het bosch. Aan een brug gekomen, laten we deze rechts liggen, bereiken, rechtuit gaande, spoedig den straatweg en daar, linksaf gaande, den tuin van het Hotel Carelshaven.