woensdag 16 september 2009

Geïllustreerde gids voor Denekamp en omstreken: Naar Singraven en den Watermolen

Naar Singraven en den Watermolen


Foto: Bij Singraven

Van uit het dorp neemt men den weg langs het station en laat dit links liggen. Men bereikt den Vrékamp, die hier wel wat zonnig is, maar eenige schreden verder komt men reeds op een breeden beschaduwden zandweg. Links voert, volgens den handwijzer, een laan naar de Oldenzaalsche straat en even verder leidt een andere laan naar Beugelskamp, waar men ook heerlijk kan wandelen. Volgens een aanteekening van Dr. A. Benthem in het geschiedkundig verhaal "De Denekamp", door Anastasius, zou hier waarschijnlijk de burcht "De Denekamp" hebben gestaan. Meer waarschijnlijk is het, voor zoover tenminste de feiten in genoemd verhaal historisch mogen genoemd worden, dat deze burcht achter op den Brink in het dorp stond. In 1727 zouden daar de laatste overblijfselen van een eertijds sterk kasteel gesloopt zijn.
Even voorbij de laan naar Beugelskamp heeft men naar rechts een echo. Het geluid wordt door eenige daar staande huizen weerkaatst. Nog wat verder, en we vinden rechts een mooi landelijk wegje, naar de Ootmarsumsche straat voerende en door wijlen den schilder Oppenoorth op doek gebracht. Deze schilderij trok zeer de aandacht op de tentoonstelling van schilderijen, gehouden in het najaar van 1902 te Denekamp. In Maart en April 1903 zijn meerdere dezer kunstwerken van Denekamp in Pulchri Studio door den heer Oppenoorth tentoongesteld.


Fragment van Wandel-, fiets- en autokaart van De Lutte, Denekamp en omstreken (1916). Klik er op voor vergroting.

Nog wat verder kan de wandelaar reeds rusten op een bankje en profiteeren van een aardig watergezicht. Hier kan men genieten. Nachtegalen verkonden des avonds luid dat de heerlijke Meitijd er weer is. Overdag slaat de tjif-tjaf in het hooge hout, de duif roekoet, de faizant krijscht, het waterhoentje lokt, de staalblauwe ijsvogel, nog kleiner dan een spreeuw, snapt een vischje en brengt dit zijn jongen, die een halven meter diep in den oever veilig in hun nest zitten. Tusschen lisch- en zegge-soorten zweven vliegen en muggen, en daartusschen groote en kleine libellen (glazenmakers). In het bosch zweven de groote daasvliegen, op hun prooi loerend.
Verder gaande komen we links aan de Pikkenbrug, ook wel Piggenbrug, daarover gaande komt men in Borchtbosch en naar de halte Beuningen (zie wandeling no. 5.)


Foto: Watermolen Singraven

Nog wat doorloopende zien we links den huize Singraven, waarheen een sierlijke laan leidt, rechts de prachtige oprijlaan. Aan den "Watermolen" komen we nu. Daar heeft men een heerlijk gezicht over de Dinkel. Wij kunnen ons onder de schaduwrijke eiken neerzetten en ons verkwikken, met wat de uitspanning (zie adv.) aanbiedt.



't Is hier een tooneel van bedrijvigheid, immers men zaagt hier hout, maalt hier koren en perst lijnzaad. Ook dorscht men rogge, alles door de kracht van het vallende Dinkelwater - Kolenbranden kan men af en toe hier zien.
Van hieruit kan men ook heerlijke uitstapjes maken.

1. Gaat men de laan recht uit, dan komt men door Volthe in Rossum en achter de brug over de Omdinkel rechts afslaande over het kanaal (de Harsveld brug) in Tilligte. Op deze kanaalbrug is men niet ver van den Huneborg.
2. Om den watermolen heenloopend heeft men een schoon gezicht op het schuimende, opspattende water, dat de raderen in beweging heeft gebracht en aardig afsteekt tegen de groen-grijs bemoste muren. - Het dijkje, dat op een kleinen afstand van de Dinkel ligt, volgend, komt men op den Ootmarsumschen weg.
Ook kan men den zand-rijweg volgen, en de straat rechts afslaande komt men weer in het dorp.
3. Gaat men den weg terug, waarlangs men gekomen is, en slaat men even voorbij Singraven rechts af over de Pikkenbrug, dan komt men in Borchtbosch en verder aan de Halte Beuningen. Deze weg is zeer aan te bevelen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen